บทที่ 39 …เขารักเจ้า

ทว่าแทนที่จะเป็นสัมผัสอุ่นบนริมฝีปาก กลับมีเพียงปลายนิ้วที่แผ่วเบาแตะผ่านหน้าผาก

เยี่ยเสวียนมองท่าทางของนางแล้วหัวเราะเบา ๆ อย่างเอ็นดู ก่อนยกมือปัดปอยผมที่หลุดลงมาบังใบหน้าให้อย่างอ่อนโยน

“ผมของเจ้าหลุดลุ่ยแล้ว มารดาเอ๋ย”

น้ำเสียงของเขาฟังดูนุ่มลึกกว่าทุกครั้ง คล้ายแฝงความขบขันบางอย่างที่นางไม่เคยไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ